تصاویر ماهواره‌ای جدید نشان می‌دهد روند ساخت پوسته بتنی محافظ پیرامون تاسیسات تازه‌احداث‌شده در طالقان ۲، واقع در محوطه نظامی پارچین، طی یک ماه گذشته پیشرفت قابل‌توجهی داشته است، به‌گونه‌ای که خود تاسیسات اکنون عملا غیرقابل شناسایی شده است. این امر نشانه‌ای دیگر از اهمیت راهبردی این تاسیسات برای جمهوری اسلامی به شمار می‌آید. 

در گزارش موسسه علوم و امنیت بین‌الملل آمده است در به‌روزرسانی پیشین تصاویر که در اوایل ژانویه ۲۰۲۶ منتشر شده بود، نشان داده شده بود که تا ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساختمان اصلی طویل که سقف قوسی فلزی دارد و یک محفظه استوانه‌ای شبیه اتاق آزمایش مواد منفجره قوی را در خود جای داده است، در حال پوشانده شدن با بتن بوده است. 

تا اواسط ژانویه، بخش عمده این تاسیسات، شامل ساختمان اصلی و دو ورودی مجاور آن، با بتن پوشانده شد. در حال حاضر، یک ساختمان/سازه جدید در حال ساخت است که سراسر عرض محدوده ورودی را در بر می‌گیرد و ممکن است به‌عنوان قابلیت دفاعی غیرفعال اضافی عمل کند، تا دسترسی سرپوشیده به ورودی‌ها فراهم و فضای حفاظت‌شده‌ای برای تاسیسات زیربنایی و پشتیبانی ایجاد شود.

کل محدوده پیرامون تاسیسات نوساز با دیوار امنیتی بلندی محصور شده است تا کل سایت از نظر بصری و فیزیکی ایمن‌سازی شود. در داخل این حریم امنیتی، یک کارخانه بتن‌سازی برای تامین بتن مورد نیاز ساخت‌وساز قرار دارد. این کارخانه بتن‌سازی اکنون جداگانه دیوارکشی شده است.

بر فراز تپه مشرف به تاسیسات، انبوهی از توده‌های خاک دیده می‌شود که در حال انباشته شدن است. احتمالا از این توده‌های خاک برای دفن تاسیسات پس از تکمیل پوسته بتنی استفاده خواهد شد. پوسته بتنی و پوشش خاکی استحکام و مقاوم‌سازی بیشتری در برابر هرگونه حمله هوایی احتمالی فراهم می‌کند. پس از مدفون‌سازی، بخش قابل مشاهده این تاسیسات جدید و به‌شدت حفاظت‌شده احتمالا به یک یا دو ورودی محدود خواهد شد. 

از زمان جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۴، توانمندی‌های دفاعی فعال سایت نیز ارتقا داده شده است. جمهوری اسلامی در ژوییه ۲۰۲۵ یک سایت توپخانه ضدهوایی موجود اما رهاشده را که دست‌کم از سال ۲۰۱۷ غیرفعال بود، دوباره فعال کرد و دو موضع فعال جدید ضدهوایی دیگر نیز احداث کرد. یکی از این مواضع در ژوییه ۲۰۲۵ اضافه شد و دومی در ماه اوت ساخته شد. سامانه‌های تسلیحاتی نصب‌شده به‌ نظر می‌رسد توپخانه ضدهوایی باشند.

بر اساس ارزیابی موسسه علوم و امنیت بین‌الملل، این تاسیسات به‌نسبت بزرگ و به‌شدت مستحکم در مکانی مهم احداث شده است که در چارچوب «طرح آماد» تا دست‌کم سال ۲۰۰۴، آزمایش و توسعه اجزای کلیدی سلاح هسته‌ای در آن انجام می‌شد و در سال‌های اخیر نیز تولید برخی اجزای سلاح هسته‌ای در این محل صورت گرفته است. اگرچه از روی تصاویر نمی‌توان هدف دقیق تاسیسات جدید را مشخص کرد، ساخت‌وسازهای جدید حاکی از اهمیت راهبردی این محل است.

این پروژه ساختمانی خاص همچنین باید در چارچوب سابقه جمهوری اسلامی در استفاده از سایت نظامی پارچین برای بسیاری از فعالیت‌های مرتبط با تولید سلاح هسته‌ای در دوران طرح آماد‌ــ از جمله کار روی توسعه آغازگر نوترونی، کارهای مربوط به آغاز چندنقطه‌ای، و ساخت تاسیساتی در عمق زمین برای تولید هسته اورانیوم با درجه تسلیحاتی‌ــ مورد توجه قرار گیرد.